Toksyny w szczepionkach
mnu Szczepionki    
         
   

 GROŻNA ZAWARTOSC SZCZEPIONEK

szczepienie2SZCZEPIONKI, z punktu widzenia regulacji prawnych, NIE SĄ LEKARSTWAMI !!! Jest to bardzo istotna uwaga, bo same szczepionki są chemiczną mieszanką sztucznie zmodyfikowanych i wychodowanych mikroorganizmów biologicznych lub ich fragmentów razem z chemią służącą do stabilizacji i konserwacji tych form biologicznych. Skoro nie są lekarstwami, to zgodnie z prawem, NIE PODLEGAJĄ DROGIM I ŻMUDNYM BADANIOM DOPUSZCZENIOWYM. Nikt nie bada możliwości wystąpienia odczynów poszczepiennych i powikłań. Badaniu podlega jedynie skuteczność szczepionki, czyli, czy wyindukuje powstanie przeciwciał przeciwko danej toksynie, której szczepionka dotyczy. Skoro nie są lekarstwami, TO NIE MA DLA PRODUCENTA SZCZEPIONEK OBOWIĄZKU UTRZYMANIA  REŻIMU BADANIA KOLEJNYCH WERSJI TECHNOLOGICZNEJ produktu, czy też kolejnej serii wypuszczanej przez zakład. A mogą różnić się toksycznością i składem RADYKALNIE. Szczepionki aplikuje się głównie dzieciom i młodzieży. Polska, niestety, należy do tych karjów, w których rządzący pozwolili na to, by koncerny farmaceutyczne urządziły sobie (w dodatku za pieniądze podatnika - refundacja) bezpłatny medyczny poligon doświadczalny. W wielu krajach ustanowiono fundusz na odszkodowania w razie powikłań poszczepiennych - w Polsce NIE, więc CAŁE RYZYKO TAKICH POWIKŁAŃ SPADA NA RODZICÓW DZIECKA - w tym również kosztów opieki w przypadku kalectwa, kosztów wynikłych z tytułu utraty zarobków (dziecko choruje, trzeba kupować drogie lekarstwa, rezugnować z pracy). Ot taka współczesna postać barbarzyństwa.

 

   
   

W tym miejscu muszę powiedzieć, że medycyna detoksykacyjna NIE KWESTIONUJE DOBRODZIEJSTWA SZCZEPIONEK, lecz gangsterskie praktyki elit finansowych i producentów, którzy za cenę maksymalnego zysku, wymuszają na wielu rządach regulacje prawne, sankcjonujące bezkarne ryzyko okaleczeń i śmiertelnych powikłań poszczepiennych. Są bowiem droższe technologie produkcji bezpiecznych szczepionek (np. bez udziału rtęci), jednak brak barier prawnych i przymus stosowania niepotrzebnie generują cierpienia i zło. WIDZIMY I DOCENIAMY DOBRODZIEJSTWO MOŻLIWOŚCI WYINDUKOWANIA ODPORNOSCI ORGANIZMU I WPŁYW NA zdrowie populacji. Jednak z szacunku dla PRAWDY i dla Czytelnika, MUSIMY GŁOŚNO PISAĆ O ZAGROŻENIACH i toksycznych konsekwencji przyjmowania preparatów w szczepionkach.

 

Stowarzyszenie STOP NOP

 

Informujemy Czytelników, że w Polsce aktywnie działa Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach „STOP NOP”  Służy ono pomocą prawną w przypadku presji urzędników i niektórych lekarzy oraz Sanepidu do zaszczepienia dziecka. TAKIEJ KONIECZNOSCI NIE MA - TO TWÓJ WYBÓR, DECYZJA I ODPOWIEDZIALNOŚĆ - Stowarzyszenie dostarczy Ci wiedzy, jak tego uniknąć. Niestety, w Polsce musisz sam walczyć z zdegenerowanymi  instytucjami państwowymi o dobro Twojego dziecka i swoje.

 

   
     

CO GROŹNEGO MOŻEMY ZNALEŹĆ W SZCZEPIONKACH ?

Nie chcemy tutaj kwestionować sensu szczepień. Wszystko ma swoje za i przeciw - tak jak i z innymi lekami chemicznymi. Warto jednak być świadomym potencjalnych zagrożeń stosowania szczepień. Statystyki pokazują bowiem, że istnieje wiele groźnych następstw nieodpowiedzialnego lub nieświadomego podejmowania decyzji o szczepieniu.
Dla medycyny detoksykacyjnej szczepionki są istotnym źródłem toksyn w organiźmie, pomiary bardzo często wskazują na takie obciążenia.
Szczepienie to sztuczne, zaaranżowane przez człowieka spotkanie systemu immunologicznego pacjenta z osłabioną toksyną. To spotkanie wywołuje specyficzną reakcję immunologiczną, podczas której układ odpornościowy nauczy się szybko rozpoznawać i reagować na dany rodzaj zagrożenia. W momencie powtórnego kontaktu już z prawdziwą infekcją takich toksyn, reakcja odpornościowa jest bardziej gwałtowna i skuteczna zaraz w pierwszej fazie choroby, przez co atak toksyn może zostać zneutralizowany a choroba nie rozwijać się dalej. Tyle ogólne założenia i optymistyczny wariant przebiegu tego eksperymentu, zwanego szczepieniem. Taka odporność podwyższona nie trwa wiecznie. Źródła podają, że maksymalna długość ochrony wynosi 20 lat i to tylko na wybrane szczepionki. Więc, jeśli szczepimy niemowlę, to w okresie dojrzewania jego wyindukowana odporność już praktycznie NIE ISTNIEJE!!!

 

   
   

 Przyjrzyjmy się dokładniej składnikom szczepionek

 1) Antygeny - osłabione lub częściowo zmienione mikroorganizmy patogenne przeciwko którym jest szczepionka. Namnaża się je na tkankach zwierzęcych lub wyhodowanych komórkach ludzkich (zarodki, komórki nowotworowe, tkanki poaborcyjne). Do nich należą szczepionki na odrę, różyczkę, świńkę, gruźlicę i Heinego-Medina. Takie szczepionki są długoterminowego działania, bo są bardzo zbliżone do infekcji prawdziwej. Można je podawać dzieciom powyżej 2 roku życia, bo mają już wykształconą w mózgu barierę hematoencefaliczną.
Zagrożenia: możliwość powstawania ognisk zakaźnych, jak przy zwykłej chorobie, możliwość przeniesienia obcych wirusów lub niepożądanych toksyn z pozostałości po materiale, na którym produkowano szczepionkę, możliwość zakażenia innej osoby bezpośrednio po szczepieniu w bezpośrednich bliskich kontaktach zaszczepionego dziecka z najbliższymi.

 

   
   

2) Nieżywe bakterie lub inaktywowane wirusy. Tutaj należy podać dużą ilość szczepionki, bowiem odpowiedż układu odpornościowego jest słabsza. Trzeba też powtarzać szczepienia co parę lat. Przykłady: szczepionka przeciw zapaleniu wątroby typu A, przeciw krztuścowi.

 

   
   

 3) Taksoid - zmodyfikowana toksyna, która wiąże się z substancją chemiczną (głównie związki aluminium), hamującą jego działanie toksyczne.Taksoid indukuje powstawanie limfocytów B, produkujących przeciwciała przeciw prawdziwemu zagrożeniu. Przykłady : szczepionki przeciw tężcowi i błonicy

 

   
   

4) Antygeny podjednostkowe - tu stosuje się tylko części patogenów, powstałe w wyniku rozszczepienia, które wiąże się z jakimś nośnikiem(obcym białkiem, substancją chemiczną), aby mogła powstać odpowiedź immunologiczna. Takie szczepionki stymulują odporność humoralną. Przykłady : szczepionka przeciw grypie i menigokokom

 

   
   

5) Genetycznie zmodyfikowane mikroorganizmy (GMO) - szczepionki rekombinowane (Przykłady: szczepionki przeciw wirusowi brodawczaka i zapaleniu wątroby typu B)

 

Zagrożenia: Wszystkie wymienione powyżej substancje antygenowe mogą wytwarzać ogniska toksyn, wystarczy np. mały fragment DNA z tkanki zwierzęcej, który niekorzystnie wpłynie na układ odpornościowy i nerwowy

 

   
   

 6) Adiuwanty - substancje chemiczne, które wzmacniają odpowiedż immunologiczną. Sa dwa rodzaje adiuwantów:

a)typu depot - zapobiegają szybkiej likwidacji antygenów przez układ odpornościowy w miejscu nakłucia. Wtedy układ odpornościowy nie zdążyłby się nauczyć reakcji obronnych , nie wytworzyłaby się pamięć długotrwała.
b) immunomodulatory - stymulują wydzielanie cytokin, komórek informacyjnych odporności, aby wymusić wystarczającą silną reakcję.

Tu trzeba podkreślić istotną różnicę pomiędzy infekcją ""naturalną"" a tą od szczepionki. Podczas naturalnego zakażenia patogen osadza się na błonie śluzowej, co indukuje cały szereg złożonych reakcji układu odpornościowego. Podczas szczepienia antygen zostaje sztucznie wprowadzony wewnątrz ciała i następuje sztuczne wyłączenie pewnej części odporności i nienaturalne wzmocnienie odporności humoralnej. Utrwalenie się tej nierównowagi skutkuje różnymi wysypkami, astmą i innymi chorobami.

 

   
   

7) Stabilizatory i substancje konserwujące szczepionek. Są to substancje chemiczne, jak np. tiomersal (związek rtęci), podejrzany o wywoływanie autyzmu u dzieci. Rtęć jest wysoce toksyczna dla układu nerwowego. Tego rodzaju stabilizatory nadal są w szczepionkach na grypę.

 

   
   

 8) Antybiotyki (np. neomycyna, kanamycyna), stabilizatory (różne sole lub białka). Obce białka dają podobne reakcje, jak zakażenia prionami.
Przykłady:
= szczepienie HEXA (wodorotlenek glinu, ortofosforan glinu, wodorofosforan dwusodowy, laktoza, pożywka)
= MMR (siarczan neomycyny, diwodorofosforan potasu, żelatyna, sacharoza)

 

   
   

9) Zanieczyszczenia poprodukcyjne - resztki tkanek, na których namnażano patogeny) białko jajka, tkanki mózgu małpy, zarodki komórek nowotworowych,... Istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia chorób autoimmunologicznych, ponieważ wraz z resztkami tkanek, które krzyżowo mogą reagować z tkankami ludzkimi dostają się adiuwanty, wzmacniające odpowiedż autoimmunologiczną.
Przykłady:
- zespół Gulliaina-Barrego - niszczenie otoczki mielinowej nerwów, skutkujące paraliżem układu nerwowego
- choroby autoimmunologiczne związane ze szczepieniami: stwardnienie rozsiane i artretyzm (zapalenie stawów i więzadeł), trombocytopenia(zaburzenie krzepnięcia krwi), zapalenia naczyń

 

   
   

 10) Zanieczyszczenia wirusowe szczepionek wirusem, którym zakażone były mnożące się tkanki. Taka sytuacja wystąpiła - przeniesienie wirusa małpiego SV40 na ludzi. Obecnie np. do szczepionki MMR stosuje się komórki nerki afrykańskiej małpy zielonej lub komórki psich nerek, komórki poronionych płodów. Tu wystarczy przeniesienie nawet fragmentu obcego DNA

 

   
   

Istotną wadą szczepień jest to, że odporność nabyta nie jest dożywotnia. Szczepy patogenów dosyć szybko mutują - powstają nowe agresywne szczepy. Okazuje się wtedy, że paradoksalnie osoby zaszczepione mają w takiej sytuacji bardziej podatny organizm na infekcję niż osoby z naturalną odpornością, ponieważ odporność nabyta przy szczepieniu nie jest kompletna i nie radzi sobie ze zmutowanymi szczepami.
Niezwykle istotną sprawą jest, aby organizm w momencie szczepienia był zdrowy - fizycznie i psychicznie, aby ustrzec się powikłań i komplikacji. Tu nie można wymagać jedynie, by nie mieć gorączki. Zmęczenie, rozdrażnienie - szczególnie u dzieci - bywa symptomem nadchodzącej choroby.