Odrobaczanie cz 1. - porady praktyczne
mnu Pasozyty    
         
   

PRAKTYCZNE PORADY

Pasożyty dostają się do naszego organizmu na 100 różnych sposobów i praktycznie mogą zasiedlić dowolną część ludzkiego ciała. Tutaj podamy kilka ważnych uwag, które powinne przyczynić się do podniesienia skuteczności tych terapii. Ograniczymy się jednak do infekcji pasożytniczych układu pokarmowego oraz skóry, gdyż są one bardzo "popularne". Rozpoczęcie roku szkolnego, czy powrót z wakacji często kończą się tym, że dziecko wraca do domu z wszawicą albo owsikami, zaczyna skarżyć się na bóle brzuszka, albo traci apetyt, staje się nerwowe, pojawia się alergia, egzemy. Kupujemy zioła lub lekarstwa i rozpoczynamy odrobaczanie. Dosyć często okazuje się jednak, że po jakimś czasie następuje nawrót infekcji pasożytniczej, albo pasożyty przenoszą się na innych domowników. Dlatego musimy BEZWZGLĘDNIE przestrzegać poniższych zasad higieny podczas odrobaczania.

   
   

1) Pasożyty skóry i włosów. 

roztocze11.1 Zasada podstawowa, że każdy domownik używa swojego grzebienia i szczotki do włosów niestety nie wszystkim wydaje się oczywista, więc ją przypominam. Szczególnie szczotki (grzebienie też) po każdym użyciu oczyszczamy z włosów, które na niej pozostały i codziennie myjemy szczotką z twardym najlepiej plastikowym włosem z dodatkiem kropli szamponu do włosów. Nie wolno dopuścić, aby w kącikach grzebienia powstała sfilcowana zbitka włosów, zjełczałego tłuszczu i grzybów (a może i pasożytów).

1.2 Mając dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym warto zaopatrzyć się w aptece w grzebień o gęstych długich zębach. Może być potrzebny do regularnej kontroli dziecka, czy nie przyniosło z przedszkola, placu zabaw czy szkoły pasożytów skóry i włosów (świerzbowiec ludzki, wesz).

1.3 W przypadku wykrycia infekcji musimy zachować szczególne rygory higieniczne, aby skutecznie przeprowadzić odrobaczanie. O tych zasadach szczególnych w kolejnym podpunkcie. W szczególności, dziecko należy w pewnym sensie odseparować od reszty członków rodziny, aby zminimalizować fizyczną możliwość rozprzestrzeniania się pasożyta. Dotyczy to wspólnej bielizny wśród rodzeństwa, wspólnego spania, wspólnej pościeli i ręczników i wielu innych pozornie nieistotnych spraw, jak na przykład kontakt ze zwierzętami - szczególnie domowymi. 

   
   

2) Pasożyty jelitowe.

 obleniec22.1 Rozmiar pasożytów, które atakują ludzki układ pokarmowy jest naprawdę różny - od pierwotniaka Toxoplasma gondi o rozmiarach 3-6 μm  po tasiemca, który może osiągnąć w jelitach człowieka nawet 15 m długości. Różne rozmiary pasożyta implikują różne techniki odrobaczania. Pomocne okazują się preparaty ziołowe, które musimy dawać w 3 dawkach. Wynika to z faktu, że nie niszczą one jaj. Po pierwszej dawce należy odczekać od tygodnia do 10 dni, aż z jaj powstaną nowe pasożyty i powtórzyć terapię. Potem znowu przerwa 10 dni i trzecia dawka. Terapia ziołami stanowi doskonałe przygotowanie do terapii preparatami Joalis, gdyż zioła nie niszczą groźnych toksyn (produktów przemiany materii tych pasożytów nadal tkwiących w organiźmie. Zioła mają również ograniczoną skuteczność wobec pasożytów, które opanowały trzustkę czy ściany woreczka żółciowego. Preparaty Joalis są tu niezastąpione. 

2.2 Rozpoznanie pasożytów metodą badania kału może być nieskuteczne, bowiem znajdziemy je tylko w sytuacji rozrodu. Również badania krwi może być fałszywie negatywne w sytuacji, gdy pasożyty będą ukryte w trzustce lub woreczku żółciowym. Uwaga, niektóre osoby są przekonane, że skoro nie posiadają woreczka żółciowego, to tam nie mogą być ukryte ani pasożyty, ani bakterie. Niż bardziej mylnego - wręcz przeciwnie - w kikucie woreczka, który zamknięty jest blizną, zaburzony jest przepływ płynów ustrojowych, a tym samym te komórki osłabione immunologiczne są świetnym żerowiskiem dla wielu drobnoustrojów, szczególnie w okresach osłabienia organizmu. 

2.3 Proces trucia pasożytów wewnątrz jelit oznacza ich systematyczne wydostawanie się z kałem. Wymaga to szczególnego zachowania ostrożności i higieny osobistej. Częsta zmiana bielizny, zadbanie, by po wymianie bielizna była przechowywana oddzielnie i jak najszybciej wyprana i wygotowana, by usunąć jaja i cysty oraz niedobite osobniki dorosłe.

2.4 Bieliznę wymieniamy codziennie (najlepiej rano po porannym prysznicu), najlepiej w pomieszczeniu, w którym łatwo umyć podłogę i które to pomieszczenie nie jest dostępne dla zwierząt domowych oraz owadów (muchy, komary). Pamiętajmy o dokładnym umyciu rąk i wytarciu do osobistego ręcznika. Detoksykacja pasożytów metodami naturalnymi często związana jest z gazowaniem, biegunką lub zaparciami. Robactwa wydostającego się przez odbyt możemy nie zauważyć gołym okiem a podczas oczyszczania wydostają się nie tylko z kałem, ale i z mimowolnym gazowaniem. Stąd ważne, by z bielizną obchodzić się ostrożnie, nie wytrząsając potencjalnych "lokatorów" na podłogę, sprzęty lub przedmioty. Po każdej takiej zmianie bielizny dobrze jest przetrzeć wigotną szmatą podłogę z dodatkiem środka dezynfekującego.

   
   

Bielizna, ręczniki, pościel.

1. Należy BEZWZGLĘDNIE przydzielić każdemu domownikowi zestaw ręczników i zadbać w łazience, aby się nie mieszały, nie stykały ze sobą. Szczególnie w małych łazienkach może to być trudne do wykonania, ale najlepiej taką zasadę przyjąć w każdej sytuacji - a nie tylko z racji akcji "odrobaczanie". W tym celu idealnym rozwiązaniem jest odrębna półka i wieszaki dla każdego z domowników dla jego własnych kosmetyków, mydła i szamponu, którymi się nie dzieli z bliskimi.

2. Każdorazowe użycie ręcznika przez osobę odrobaczającą się jest jednorazowe, tzn. ręcznik bezwzględnie trafia do prania. Najlepiej przygotować w pralni odrębne kosze dla bielizny, ręczników i poscieli używanych przez osobę odrobaczaną. 

3) Osoba odrobaczana MUSI BEZWZGLĘDNIE spać w oddzielnym łóżku

4) W pralni (łazience), jeśli mamy dość miejsca, wydzielamy odrębny kosz (nie stykający się z pozostałymi) , w którym gromadzimy rzeczy do prania od osób zarobaczonych. Bielizna, ręczniki, pościel, koszule należy bezwzględnie gotować a następnie wyprasować, aby termicznie zabić pozostające tam jaja i cysty pasożytów. Podręczniki zalecają, aby przez tydzień wyprane i wyprasowane rzeczy leżały na półce, aby pozbawić pokarmu i warunków rozwoju tych pozostałości, które przeżyły pranie i prasowanie. 

   
   

Dywany, chodniki, wykładziny dywanowe

1. Najlepiej na okres odrobaczania usunąć z pomieszczeń używanych wszelkie ruchome chodniki i dywany. Chodzi o to, że często zdarza się, że jaja lub formy przetrwalnikowe pasożyta mogą unosić się w powietrzu i osiadać w goszczu włosów i splotów tkanin dywanów. Wykładziny trwale przymocowane do podłoża najlepiej odkurzyć, wyprać na mokro i po wyschnięciu ponownie odkurzyć i przykryć folią. Może to być folia malarska lub budowlana (jest grubsza). Folię mocujemy plastrami, taśmą z obustronną warstwą kleju, aby się nie przesuwała i była w miarę napięta

   
         
     

P