Strefy Heada
mnu MetodaJonasza    
         
   

Trochę historii

   
   

Na początku XX-go wieku Sir Thomas Head po raz pierwszy naukowo opisał, że pomiędzy organami wewnętrznymi a powierzchnią skóry istnieją związki i zależności. Wyznaczył też obszary, które badał, nazwane na jego cześć strefami Heada. Head opisał istnienie wrażliwych obszarów na skórze podczas istnienia choroby narządu wewnętrznego. Wyznaczył mapę obszarów i pasów powiązanych z narządami wewnętrznymi. Aktywizacja poszczególnych organów wewnętrznych za pośrednictwem wegetatywnego układu nerwowego przebiega przez konkretne segmenty rdzeniowe, do których dochodzą również informacje z określonych powierzchni na skórze lub warstwy podskórnej. Tenże segment rdzeniowy okazał się swoistym mieszaczem sygnałów nerwowych dzięki licznym połączeniom neuronowym w rdzeniu.
strefyHeadaPokazał on, że np. zapalenie pęcherzyka żółciowego objawia się bólami w prawym podżebrzu i pod prawą łopatką, albo ból w okolicach lewej pachy po stronie łokcia odpowiada chorobie niedokrwiennej serca. Bóle podczas chorób nerek rozprzestrzeniają się wzdłuż dolnych żeber od tyłu i promieniują do kończyn dolnych.
Tymi ""odkryciami naukowymi"" zbliżył się do odwiecznej wiedzy medycyny Wschodu o meridianach i w pewnym sensie i zakresie ją potwierdził.
Znajomość stref Heada ma duże znaczenie nie tylko w diagnostyce, ale również w detoksykacji organizmu oraz dla innych terapii naturalnych - akupresury, refleksoterapii, masażu. W oparciu o te odkrycia opracowano w latach 60-tych ubiegłego wieku teorię i praktykę masażu segmentarnego, uzupełnione schematami odruchowych zmian chorobowych dla poszczególnych narządów wewnętrznych i części ciała.

Strefy Heada wykorzystano również do walki z bólem metodą termiczną.

Więcej informacji znajdzie Czytelnik tutaj: http://www.mikroanatomie.info/MED/hz/k1.shtml

   
   

Metoda dr Jonasza

Metodyka terapii akupunkturą, od której zaczynał swoją działalność dr J. Jonasz związana jest chińską tradycją medyczną. Część odkryć dr Heada i jego następców, a w szczególności prace dwóch niemieckich lekarzy: dr Otto Gläser i dr Wolfgang Dalicho pokazały, że na powierzchni ciała można wyodrębnić obszary i punkty o szczególnym powiązaniu z organami wewnętrznymi i że istnieje możliwość oddziaływania poprzez te punkty na stan tychże narządów. Energia przekazywana poprzez te miejsca trafiała do przyporządkowanych narządów i powodowała efekt prozdrowotny. W latach 50-tych wykorzystano to do opracowania niemieckiej szkoły masażu i akupresury. Analogiczną rolę, aczkolwiek istnieje bardzo wiele różnic, odgrywają igły, które używa się w terapiach akupunkturowych. Punkty w strefach Heada są również swego rodzaju dwukierunkowymi przekaźnikami energii, emitowanej przez te organy. Można je wykorzystać jako miejsca odczytu elektrycznej reakcji wegetatywnego układu nerwowego na pobudzenia elektryczne przekazywane organizmowi. W pierwszych swoich eksperymentach dr Jonasz szukał różnych punktów pomiarowych oraz różnych punktów, gdzie można oddziaływać na organizm tak, aby to pobudzenie identyfikowało obecne w nim toksyny. Rozwój mikroelektroniki i czułości pomiarów pozwoliły mu na zawężenie obszaru stymulacji organów do punktów meridianowych na wewnętrznej stronie dłoni.