Toksyny nieorganiczne
mnu)ToksynyNO    
         
   

Toksyny nieorganiczne to bardzo szeroka grupa związków chemicznych, obejmująca metale, pierwiastki promieniotwórcze i nieorganiczne substancje chemiczne wnikające do naszego organizmu.
Ciało ludzkie oraz wszystkie żywe organizmy zbudowane są z pierwiastków podstawowych.
Wszystkie krążą w przyrodzie, tzn. ziemia jest źródłem tych pierwiastków, niezbędnych dla naszego życia, wchłaniamy je głównie z pożywieniem, przetwarzamy wewnątrz naszego organizmu w ciągu całego naszego życia, a po śmierci człowieka, znów wracają do ziemi. Można tu zacytować znany tekst: ""Z prochu jesteś i w proch się obrócisz"".

 

   
   

PIERWIASTKI NIEZBĘDNE DO ŻYCIA

W naszym organiźmie rózne pierwiastki występują w różnych ilościach i dlatego wydzielono 4 grupy tych pierwiastków:
1) makroelementy - jest ich znacząca ilość w masie ciała i w przyjmowanym pożywieniu

2) mikroelementy - odgrywają istotną rolę, ale ilościowo jest ich niewiele

3) pierwiastki śladowe - są istotne w procesach przemiany materii, ale ilościowo potrzeba ich niewiele

4) pierwiastki i związki chemiczne toksyczne - ich ilość może być różna u różnych ludzi, wszystkie jednak negatywnie oddziaływują na organizm - są po prostu szkodliwe i zbędne

Medycynę detoksykacyjną interesują głównie toksyny, więc o nich będzie w tym rozdziale, aczkolwiek dysproporcje lub braki niektórych pierwiastków w pożywieniu też bywa toksyczne.
Najbardziej niebezpieczne są metale ciężkie, poniważ ich obecność w tkankach zmienia własności elektrochemiczne, w efekcie czego powstają silne zaburzenia odpornościowe, hormonalne i nerwowe.

 

   
   

TOKSYCZNE METALE

Wiele metali i ich związków jest dla naszego organizmu toksyną. Wymienimy pokrótce te najczęściej spotykane i powodujące najwięcej problemów zdrowotnych.

 RTĘĆ

pierwiastek HgJest pierwiastkiem całkowicie obcym dla naszego organizmu, tzn. ciało jej nie potrzebuje. Naturalne źródła rtęci to skały, w których - w procesie wietrzenia - rtęć dostaje się do gleby. Wulkany - to dośc duże źródło tego pierwiastka. Wulkany zanieczyszczają atmosferę i w efekcie gleby. Ich zasięg jest praktycznie na całą kulę ziemską, gdyż spore ilości pyłu są wyrzucane podczas wybuchu do górnych warstw atmosfery a tam wraz z wiatrami roznoszą się po całej atmosferze i opadają na ziemię. Ponadto rtęć pochodzi z obszaru przemysłowej aktywności człowieka - z różnorodnych urządzeń (termometry, barometrym żarówki jarzeniowe). Kolejnym, mało znanym żródłem rtęci jest węgiel kamienny, który podczas spalania uwalnia rtęć jako zanieczyszczenie i dostaje się do gleby wraz z popiołem i z dymem.
Niebezpiecznym i powszechnym źródłem rtęci są plomby almagamatowe oraz niektóre składniki szczepionek.
A teraz zaskakująca informacja: duże ryby morskie !!! , tak duże ryby kumuluję metylortęć , która kumuluje się w ich tkance tłuszczowej. Tłuszcze Omega-3 mogą być zanieczyszczone rtęcią.

Rtęć w naszym ciele występuje w następujących postaciach:
-rtęć elementarna nie wchłania się w przewodzie pokarmowym. Jesli zostanie połknięta szybko przechodzi przez układ pokarmowy.
- opary rtęci - bardzo toksyczne
- metylortęć

 

Toksyczne właściwości rtęci:

1) Rtęć uszkadza układ nerwowy, głownie w okresie jego rozwoju, bowiem wpływa na jakość połączeń między neuronami. Dlatego też niezwykle szkodliwe jest podawanie szczepionek niemowlętom, których stabilizatorem są związki rtęci (lub aluminium)

2) Metylortęć rozpuszcza się w tłuszczach (np. ryb) i może się odkładać w tkankach bogatych w substancje tłuszczowe.
Tutaj ważna uwaga: mięso tłustych dużych ryb może być skażone rtęcią (udowodniono skażenie tuńczyków)
Słonina świń, karmionych mączką rybną, może skumulować w swoich komórkach pokłady metylortęci.
Rtęć możemy znaleźć w wątrobie i w mielinie komórek nerwowych
Rtęć elementarna i jej związki uszkadzają głównie nerki.

 

   
   

OŁÓW

pierwiastek PbOłów jest wchłaniany przez układ pokarmowy i przez oddechowy. W płucach, po wchłonięciu - po związaniu z erytrocytami - wraz z krwią jest transportowany do tkanek i narządów, w których się kumuluje. Są to głównie kości, zęby, paznokcie. Bariera łożysko/krew nie stanowi dla ołowiu problemu, dlatego niekorzystnie działa na płód. Z organizmu związki ołowiu są wydalane głównie z moczem, kałem, mlekiem. Ołów wraz z kadmem mają wpływ na reakcje zapalne. Szczególnie uszkadzają limfocyty T i B i makrofagi. Sa to komórki układu odpornościowego. Uszkadzają także komórki śródbłonka naczyń krwionośnych a także szpik kostny, co może powodowac zaburzenia procesu krwiotwórczego.

 

   
   

KADM

pierwiastek CdToksyczność kadmu:
Jest wchłaniany przez drogi oddechowe i przewód pokarmowy. Wnika do krwi a potem może kumulować się w wątrobie, trzustce, tarczycy, szpiku kostnym i mózgu. Znaczne ilości kadmu znajdziemy w węglu kamiennym i uwalnia się do atmosfery podczas spalania. Czas połowicznego wydalenia kadmu z organizmu wynosi ok 15 lat - jest trudno usuwalnym pierwiastkiem. Uszkadza przede wszystkim nerki.
Poważnym źródłem kadmu jest również metaliczne wypełnienie ubytków w zębach: almagamat: stop rtęci, srebra, cyny, miedzi i kadmu

   
   

ALUMINIUM

pierwiastek AlToksyczność aluminium:
Metalem bardzo obciążającym nasze ciało jest także glin (aluminium). Jeśli występuje w formie nanocząsteczki, ma możliwośc pokonać barierę krew/mózg. Jego połowiczny czas wydzielania przez organizm wynosi 50 lat. Jeśli cząsteczki dostaną się do gleju (glej to aktywne komórki umozliwiajace samooczyszczanie się komórek nerwowych), to zaburzają jego pracę i skazują układ nerwowy na zmianę jego funkcjonowania. Konkretnie - może zmienić centra neuronów, które mają wpływ na nasze emocje. A takie oddziaływania mogą mieć znaczenie dla całych pokoleń - sa przekazywane dzieciom.

Niezwykle groźnym  dla zdrowia i życia źródłem glinu w organiźmie są szczepionki podawane niemowlętom i dzieciom do drugiego roku życia ze względu na to, że w tym czasie nie posiadają one jeszcze ukształtowanej odporności układu nerwowego. Aluminium pełni w szczepionkach rolę stabilizatora i 100% tej toksyny jest wchłaniana przez organizm noworodka z pominięciem jakichkolwiek barier odpornościowych, przekraczając kilkaset razy poziomy toksyczności wyznaczone dla dorosłych. Więcej o szczepionkach - tutaj

 

   
   

 PIERWIASTKI PROMIENIOTWÓRCZE

Niektóre pierwiastki występujące w przyrodzie lub otrzymane w procesach technologicznych, zmieniają się w inne pierwiastki. Następuje rozbicie atomu, oderwanie składnika jądra atomowego i jednocześnie emisja promieniowania. W zależności od rodzaju cząstek mamy różne promieniowanie
Promieniowanie alfa - strumień jąder helu, który powoduje jonizację substancji, przez które przechodzi. Jonizacja zachodzi wskutek oddziaływania kulombowskiego pomiędzy elektronami substancji pochłaniającej a strumieniem pędzących jąder.
Promieniowanie beta - Promieniowanie emitowane przez jądra pierwiastków promieniotwórczych powstające w tzw rozpadzie beta. W zależności od rodzaju tego rozpadu, jest to strumień elektronów lub pozytonów rozchodzący się z prędkością bliską prędkości światła. Jest to promieniowanie genotoksyczne.
Promieniowanie gamma to wysokoenergetyczna fala promieniowania elektromagnetycznego o energii kwantu większej od 50 keV. Promieniowanie gamma jest promieniowaniem jonizującym i przenikliwym.

 

W środowisku życia współczesnego Europejczyka spotykamy w zasadzie wszystkie rodzaje promieniowania. pył radioaktywny, rozrzucony przez wiatry po całej Europie po awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu skumulował się w wielu roślinach i grzybach i wszedł do naszego ekosystemu. Z pierwiastkami promieniotwórczymi mamy również do czynienia w niektórych badaniach obrazowych, gdzie substancje kontrastowe zawierają materiał promieniotwórczy. Również w przemyśle (np do badania szczelności spoin spawów) używa się przyrządów, które wykorzystują pierwiastki promieniotwórcze.

 

   
    W laboratorich chemicznych i zakładach przetwórstwa chemicznego pracownicy mają bezpośredni kontakt z wieloma związkami nieorganicznymi, których wniknięcie do organizmu może skutkować zatruciami a nawet zgonem. W skali globalnej jest to jednak niewielki margines problemów o charakterze toksycznym.